شکل گیری جوامع کوچ نشینی تخصصی در غرب زاگرس مرکزی نگاهی به گورستانهای هکالن و پرچینه در بستر مطالعات باستان شناسی دورۀ مس سنگی میانه تا جدید دکترمصطفی عبدالهی

چکیده
چکیده
جغرافیای طبیعی زاگرس غربی و شرایط کوهستانی و کوهپایه­ای مشرف به دشت­های بزرگ به همراه رودهای مهمی مثل: سیمره، میمه و دویرج نقش مهمی در شکل گیری فرهنگ­ها و تمدن­های باستانی  این منطقه از غرب ایران دارد. یکی از جنبه‌های مهم جغرافیایی منطقه وجود منابع آب در مسیر ارتباطی کوچ نشینی زاگرس غربی به سوی خوزستان و میان­رودان می­باشد. تحقیقات باستان‌شناسی نشان می­دهد که منطقۀ زاگرس غربی در دورۀ مس سنگی نقش مهمی در تحولات فرهنگی و اقتصادی داشته اند. درزاگرس و به طور ویژه در بخش­های غربی آن در طول این دوره شاهد شکل گیری­کوچ نشینی تخصصی همراه با دامداری هستیم. مهم­ترین مدارک باستان شناسی در ارتباط با شکل گیری الگوی معیشتی کوچ نشینی در طول دورۀ مس سنگی میانه تا جدید در زاگرس غربی و پشتکوه گورستان­های دم گر پرچینه و هکلان هستند. این گورستان­ها در­مناطقی با محیط زیست شکننده و فصلی متناسب با الگوی معیشتی کوچ نشینی شکل گرفته­اند. به نظر می­رسد این کوچ نشینان در طول فصول گرم تا نسبتاً سرد سال بین مناطقی از کوهستان­های زاگرس و­خوزستان و حواشی دشت بین­ النهرین در رفت و آمد بوده­اند.

کلیدواژه‌ها