نگرشی بر اسطوره شناسی در ایران با ستان

نویسنده

دانش آموخته رشته باستان شناسی

چکیده
اساطیر نشان دهنده‌ی فرهنگ و نحوه‌ی تفکر مردمان در دوران‌های کهن و زبان گویای تاریخی است از دوران‌های پیشتاریخی. اساطیرنماینده‌ی تداوم زندگی فرهنگی یک ملت و به نوعی تاریخ آن است. اسطوره یکروایت و بیاننمادین است. اینبیانمی‌تواند نوشتار، تصویر، هنرهای نمایشی و حتی موسیقی باشد.بنابر متون اساطیری، پیشدادیان اولین سلسله تاریخ ایران هستند که نسبتشان به کیومرث می‌رسد. این سلسله از شاهان،تمدن بشری را برای ایرانیان به ارمغان آورده‌اند و توانستند آتش و بهره‌گیری از فلزات و سایر جانداران و اسیر نمودن دیوان را در کارنامه خود ثبت کنند. این دوره اساطیری از کیومرث آغاز و به گرشاسپ ختم می‌شود. تاریخ اساطیر بخشی از فرهنگ دیرین اقوام وتمدن ها است.شاهنامه یکی از شاهکارهای بزرگ تاریخ اساطیری ایران است که فردوسی شاعر بزرگ ایران، این اثر ارزشمند را در مدت سی سال به نظم کشیده است. از این رو آشنایی با اساطیر و اسطوره شناسی می تواند با اهمیت قلمداد گردد. در این مقاله تلاش شده تا یافته ها ی علمی مرتبط با تاریخ اساطیری ایران ومیان رودان ونیز بخشی از نماد های اساطیری ارائه شود.

کلیدواژه‌ها