عناصر معماری و شهر سازی به جا مانده در کالبد شهر به عنوان میراثی ارزشمند و ابزاری برای شناخت فرهنگ و روش زندگی در دوران های مختلف از اهمیت بسزایی بر خورداربوده است.با شناخت اماکن و بناهای تاریخی و تحلیل اصول و اندیشه های موثر بر ساختار و فرم آن ها می توان به فرهنگ و نگرش گذشتگان و روش زندگی آن ها بیشتر پی برد؛این آثار به جا مانده یکی از شاخص ترین آثار معماری می باشند که ریشه های اصیل و دست نخورده معماری، فرهنگ و هویت هر جامعه ای را در بطن خود جای داده اند . این آثاردر ایران نیزهمچون نگین هایی به هم پیوسته در شهر های مختلف خود نمایی می کنند . نمونه بارز و ماندگار این آثار تاریخی بازارها هستند که در بافت های های قدیمی، برای تولید محصولات صنعتی کوچک ،انبار و مبادلات ،خرید و فروش و خدمات جنبی بازرگانی فراهم آورده است.در همین راستا به اختصاربه بررسی بازار ها و نقش آن ها در ساختار شهری می پردازیم. بافت های قدیمی شهر که هویت تاریخ معماری و شهر سازی گذشتگان را در خود نهفته دارند، به بهانه تعریض خیابان و بهبود ترافیک تخریب گردیده اند. این عناصر اغلب ویران شده اند و جای آن ها ساختمان های بدون هیچگونه رعایت خصیصه های اجتماعی وهمساز با اقلیم سر بر آورده اند. در پژوهش پیش رو به بررسی علل این نوع تخریب ها، راه های بهبود هر چه بیشتر بافت های تاریخی ، ارایه راهکار برای جایگزین نمودن تفکر حفظ ساختار مرکزی شهر وهمچنین ساختار بازار های روز و ساماندهی آن ها که بخشی از هویت و خاطره جمعی مردم هستند بررسی شده است.
