براساس اظهار نظر مورخان، سیاحان، جغرافی نویسان و برخی باستان شناسان ویرانه های واقع در روستای سراب کلان واقع در شهرستان سیروان از توابع استان ایلام منسوب به شهر باستانی سیروان[1] مرکز ایالت ماسبذان بوده است. هرچند در سال های اخیر اکثر اطاق ها و دیگر بناها ی باقیمانده از این شهر باستانی به دلایل مختلف ویران شده ولی بررسی سبک معماری و مصالح به کار رفته در بناهای این سکونتگاه، خصوصاً ویژگی های بناهای دو طبقه، اطاق های تو در تو، دیوارهای سنگی مستحکم و طاق های قوسی آن از اهمیت خاصی برخوردار است. این شهر باستانی از جمله ده ها محوطه و ناحیه باستانی است که در اکثر نواحی استان ایلام و در دره ها و دشت های میان کوهی حاشیه ی غربی زاگرس ملاحظه می شود. سیروان یکی از مراکز سکونت انسان ها در دوران گذشته بوده که از منظر سبک معماری با شهر باستانی صیمره «دره شهر فعلی» از هر نظر قابل مقایسه است. دراین مقاله تلاش شده تا مشخصات و ویژگی های معماری این شهر تاریخی مورد بررسی قرار گیرد.
