از دیدگاه مردم شناختی: بازی شکلی  از رقابت با همراهی و جدا آواست که نتجیه آن براساس مهارت های فیزیکی، استراتژی و شانس تعیین می شود. مردم شناسی بازی^[1] به بررسی صورت و فرم های فرهنگی و اجتماعی رفتارهای جمعی می پردازد. که با عنصر تفریح  و کار  مرتبط بوده و در بردارنده ی تجریه جاری شدن^[2]  و منطق درونی خود انگیخته هستند. بازی ها در عین آن که از ساختار اجتماعی و قومی تاثیر می پذیرند حامل فرآیند فرهنگ پذیری و آموزش های غیر رسمی و تداخل فرهنگی و اشاعه ی مدنی در نزد جوامع گوناگون اند.
می توان گفت که هر گونه فعالیت فیزیکی یا فکری چه به صورت فر دی یا جمعی در جهت گذراندن وقت ، آمادگی جسمانی ، تقویت حافظه و هوش ، انجام مراسم های آیینی ، نیایشی و رزمی و ... برای رسیدن به یک هدف را بازی می گویند. بیشتر بازی های سنتی  وبومی – محلی منطقه ریشه در تاریخ دارند. بررسی های باستان شناسی نشان می دهد برخی از بازی های رایج در استان های غرب وجنوب غرب ایران به ویژه در زاگرس غربی در دوران ایلام باستان رواج داشته اند.
 امروزه شاهد اجرای ده ها بازی سنتی در منطقه هستیم  که ریشه در تاریخ چند هزار ساله این بخش از سرزمین ایران زمین دارد. در این مقاله تحقیقی تلاش شده تا ضمن معرفی اینگونه بازی ها ، بررسی ابعاد تاریخی وجامعه شناختی آن ها مورد بررسی قرار گیرد.