معرفی تمدّن عصر طلایی برنز در ایران، طبقه­بندی و دسته‌بندی آثار و ابزار مفرغی مکشوفه از محوطه‌های باستانی و ارائه‌ی یافته‌های پژوهشی و تحقیقاتی در این زمینه، به تمدّن و فرهنگ این دوره هویّتی داده است که در تاریخِ تحولات باستان­شناسی تحت عنوان فرهنگ عصر مفرغ یا برنز از آن یاد شده است. پژوهش‌های باستان­شناسی نشان می‌دهد که ساکنان فلات ایران از هزاره‌ی سوم ق. م با مس و آلیاژهای آن آشنایی داشته‌اند. از جمله‌‌ی این مناطق، می‌توان به منطقه‌ی جنوب شرق ایران و حواشی کویر لوت اشاره داشت. این منطقه محل شکوفایی فرهنگ عصر مفرغ قدیم و میانه در هزاره‌ی سوم و اوایل هزاره‌ی دوم قبل از میلاد است.در برخی منابع، دوره‌ی مفرغ میانه را 2500 تا 1600 ق.م ذکر کرده‌اند (پیت من، 1384: 18). سر پرسی سایکس، سر او رل اشتاین، فرانک هول، پیت­من، اشمیت، کالمایر و برخی هیأت‌های باستان­شناسی داخلی و خارجی به بررسی فرهنگ‌های عصر مفرغ در این منطقه پرداخته‌اند. تلاش هیأت مشترک ایران و بلژیک به سرپرستی پروفسور واندنبرگ، در دهه‌ی 1960 بسیار گسترده و چشم­گیر است. اشتاین، نخستین بررسی‌های باستان‌شناختی در حاشیه‌ی کویر را در دهه‌ی 1930 انجام داده است. تپه یحیی و محوطه‌‌ی گورستانی نزدیک روستای شهداد از جمله مکان‌های باستانی مورد بررسی است. کریستوفر.پ تورنتون  نیز ه بررسی  تحولات عصر برنز در فلات ایران پرداخته که به لحاظ اهمیت موضوع، ترجمه ی آن مورد توجه بوده است. اما با وجود این تلاش‌ها، بسیاری از ناگفته‌ها در مورد عصربرنز وجود دارد که تحقیقات بیشتر را می طلبد. بنابراین، ترجمه این نوشتار در راستای تحقق این هدف بوده است.