پژوهش های باستان شناسی نشان می دهد مناطق غرب ایران خصوصاً ناحیه ی غربی زاگرس به دلیل شرایط خاص جغرافیایی و موقعیت مناسب مکانی از مراکز استقرار جمعیت و یا در مسیر تبادل و تهاجم فرهنگ ها و تمدن ها بوده است . آثار باستانی و تاریخی آشکار و پنهان متنوع ومتعدد ی از تمدن های دیرینه در دره های کوهستانی این بخش از زاگرس بر جای مانده است. تراکم محوطه ها در این محدوده ی جغرافیایی بازگو کننده وسعت سرزمینی واستقرار دراین گستره ی عظیم تمدنی است. یافته های باستان شناسی نشان می دهد سکونتگاه های موقت وگورستان ها ی شناسایی شده در این منطقه از تعدد بیشتری برخوردار است. گورستان های کلان سنگ آهنگران و چشمه پهن از جمله مکان های با ستانی شهرستان سیروان است که در جریان طرح بررسی وشناسایی آثار تاریخی وفرهنگی این شهرستان در سال 1391 کشف، شناسایی ومستند سازی شده اند. در این نوشتار تلاش شده تا علاوه برمعرفی ، شیوه ی معماری این آثار از منظر باستان شناسی مورد مطالعه وبررسی قرار گیرد.
