ارشد مهندسی معماری ، مدرس مرکز علمی کاربردی ایلام 1 (پارسیان)
چکیده
بخش غربی کوهستان زاگرس به دلیل شرایط اقلیمی (منابع آب،پوشش جنگلی ، اقلیم معتدل ونزدیکی مسیر)، از معابر مهم شرق و غرب (نواحی شرقی فلات ایران با مناطق بین النهرین ) محسوب میگردد . این موقعیت موجب شده تا منطقه در دوران مختلف تاریخی در مسیر برخورد فرهنگها و تمدنها قرار گیرد. بنابراین برای عبور ومرور مردم در دنیای باستان ایجاد جادهها و راهها بسیار مهم بوده است.در این منطقه ی جغرافیایی رود های مهم وپر آبی چون کارون ، سیمره ،کشکان و... جریان داشته است. طغیان این رودخانه ها در فصول زمستان وبهارمشکلاتی برای کاروان ها ومسافران ایجاد می کرد. بنابراین، برای ارتباط بین شهر ها به ویژه در بخش غرب وجنوب غرب ایران پلهای متعددی بر روی رودخانههاایجاد گردیده است. این منطقه از نظر تعدد پلهای باستانی و سبک معماری این نوع سازه ها دارای اهمیت می باشد. پلدختر،کشکان ، کاکارضا، گاومیشان ، جایدر، چم نمشت، بیژنوند و... بر روی رودخانهی سیمره و کرخه و برخی پلها بر روی شاخههای اولیه این رودخانه در استان های لرستان وکرمانشاه از جمله این بناها میباشند. این نوع سازه ها از نظر فن معماری دارای ویژگی های خاصی هستند که موجب ماندگاری آن ها در طول دهها قرن بوده است. در این مقاله تلاش شده تا پل های باستانی ایجاد شده بر روی رودخانه ی سیمره مورد بررسی قرارگیرد.
