استادیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران
چکیده
موضوع پایداری درسالهای اخیر، بخش وسیعی از ادبیات شهرسازی را به خود اختصاص داده است. مطرح شدن "نظریه توسعه پایدار" در دهههای پایانی قرن بیستم و در پی آن شهرهای پایدار، ارائه تعاریف گوناگون و راهکارهای متنوع و نیز اقداماتی عینی به مثابه تجارب و مصادیقی ارزنده، مباحث مربوط به رابطه میان انسان، محیط زیست و توسعه، بطور جدید در شهرسازی برای ایجاد تعادل میان سطوح متنوع زیستی با درک از محیط، نشان از اهمیت روز افزون این موضوع دارد. شهرسازی براساس الگوهای پایداری میتواند پاسخی درحل مشکلات امروزی شهرها باشد. اهداف توسعه پایدار میتواند دستیابی و تامین نیازهای اساسی شهروندان، بهبوداستانداردهای زندگی، حفاظت و مدیریت بهتر اکوسیستم را تامین کند. دراین تحقیق با استفاده از روش تحلیلی- توصیفی، شاخصهای توسعه پایداری شهرستان ایلام بررسی گردید. نتایج نشان داد که شاخص پایداری اجتماعی از وضعیت مناسبی برخوردار است ولی در راستای ارتقای کیفیت شاخص مذکور ارائه برنامههای دوراندیش الزامی به نظر میرسد. شاخص پایداری زیست محیطی، نیازمند آموزشهای لازم در راستای چگونگی استفاده از انرژیهای تجدیدناپذیر دارد. توجه ویژه به موضوع ساختمانهای سبز به منظور استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر در صنعت ساخت و ساز باید در برنامه های مسئولین مربوطه قرار گیرد.به نظر میرسدکه شاخص پایداری اقتصادی، بحرانیترین شاخص در شهرستان ایلام بوده و بیشترین توجه باید پیرامون این شاخص متمرکز شود.
