عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و استادیار پژوهشکده باستانشناسی
چکیده
کاوش نجات بخشیمحوطه ی درحال خطر«للار» با هدف حفظارزشهایفرهنگی وشناخت دوران تاریخی، این محوطه باستانی ازآبانماه 1393تا اردیبهشت 1394به شماره مجوز40/208/892 به تاریخ 7/08/89 به انجام رسید. درطی کاوش با پیوستن هیئتی از دانشگاه ناپل ایتالیا به سرپرستی «برونو جنیتو» در آذرماه 1393به مدت یکماه کاوش به صورت مشترک انجام شد.اینمحوطه درشهریور سال 1310 شمسی توسط «آندره گدار» به شماره پنج و به وسعت ده هکتار در فهرست آثار ملی ثبت شده است (پازوکی:1384، 96 ). بررسی های باستان شناختی در حوضه ی آبگیر سد سیمره در سال 1386 توسط سید رسولبروجنی آغار گردید.او توانست بیش از103محوطه باستانی را در حد فاصل محور ساختارسدتا روستای سازبن را شناسایی ومحوطه ی للار را به شماره 5.86.032 Sدر فهرست آثار پرخطر قرار دهد ( بروجنی، 7، 1394). در سال 89-90 عباس مترجم از دانشگاه همدان، کارگاه هایی کاوشی را در بخش شمال غربی محوطه ی باستانی للار به مدت یک ماه به انجام رسانیداو نتایج بدست آمده از این کاوش را به دوران ساسانی، صدراسلام نسبت داد(مترجم،23:1390 ).براساس بررسی های سطحی در للار غربی، چهارکارگاه و ده گمانه و در للار شرقی چهارگمانه موردکاوش قرار گرفت. نمونه های سفالی با ساختارهای معماری و همچنین داده های فرهنگی به دست آمده مربوط به عصر آهن و سپس دوره ی ساسانی- صدر اسلام تاریخ گذاری گردید که شرح آن درمتن مقاله ارائه شده است. دراین نوشتار تنها به توصیف ومعرفی کارگاه الف که مهمترین ساختار معماری آن تالار ستونداری با تزیینات وابسته به معماری است پرداخته شده است.
